درز انبساط (به انگلیسی Expansion Joint) نوعی درز حرکتی است که با هدف جلوگیری از تخریب و ترکهای ناشی از انبساط و انقباض مصالح ساختمانی در اثر تغییرات دما، رطوبت یا جمعشدگی بتن تعبیه میشود. در این روش، فضای آزادی بین اجزای سازه در نظر گرفته میشود تا هنگام تغییر طول یا حجم، اعضای مختلف بتوانند بهصورت مستقل حرکت کنند، بدون آنکه فشاری به یکدیگر وارد شود.
به بیان دیگر، درز انبساط باعث میشود تنشها و نیروهای ناشی از تغییرات حرارتی یا نشستهای جزئی به سایر بخشهای ساختمان منتقل نشود؛ در نتیجه از ایجاد ترک، تمرکز تنش یا آسیبهای ساختاری جلوگیری گردد. این درزها معمولا در ساختمانهایی با طول یا عرض زیاد و یا در محل اتصال سازههای جدید و قدیمی اجرا میشوند تا عملکرد سازه در برابر تغییرات محیطی پایدار بماند